NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W świecie Stranger Things pojawiło się
wiele nowych postaci.
Billy i Max wnieśli do Hawkins kalifornijską aurę.
Kali pokazała Jedenastce zupełnie nowy świat.
Dr Owens próbował ogarnąć sytuację po dr Brennerze,
dopóki reporter Murray nie ujawnił prawdy.
Bob Newby sądził, że życie z Joyce to łatwizna.
Niektórzy z nich są dziś z nami.
Nowa klasa w Beyond Stranger Things.
Zasady pozostają bez zmian.
Zdradzamy fabułę.
WITAMY W HAWKINS
NOWA KLASA
Dziś w dyskusji
na temat Stranger Things 2 wezmą udział:
PROWADZĄCY
Sadie Sink, która gra Max.
Dacre Montgomery, grający rolę Billy’ego.
Linnea Berthelsen, wcielająca się w postać Kali.
Brett Gelman jako Murray.
Dziękuję za przybycie.
Muszę o to spytać.
Byliście fanami serialu
- zanim... - Tak.
dostaliście rolę. Dobra. Liczyłem, że ktoś zaprzeczy.
Dlaczego na to liczyłeś?
Zastanawiało mnie to. Liczyłem, że ty zaprzeczysz.
„Nie, wypłata.”
Takie zestawienie uczestników rozmowy
pozwala pomówić o nowej ekipie,
nowych postaciach, które zawitały w Stranger Things.
Oczekiwaliście czegoś
dołączając do ugruntowanego projektu?
Istniały już zależności.
Na pewno są oczekiwania.
Lubiłem serial jeszcze przed angażem,
a świadomość jego popularności, jest...
Może przytłaczać.
Ale pomysł zagłębienia się w ten, jakże złożony, świat
może ekscytować. To coś realnego.
Także ze względu na inne, nowe postacie
w uniwersum Stranger Things.
Paul Reiser jako dr Owens,
nowe oblicze Laboratorium w Hawkins.
Wiem, przez co przeszliście i rozumiem to.
Ale ich już nie ma. Odeszli. Jasne?
Jeśli mamy z tego wyjść,
musicie mieć świadomość, że jestem po waszej stronie.
Paul nie mógł tu być, ale spytaliśmy go
o wrażenia po dołączeniu do obsady i po spotkaniu braci Duffer.
Oto, co nam powiedział.
Spójrzcie na nagranie.
Kiedy spotkałem braci...
Nie wiedziałem jak ich spytać o...
„Skąd mnie znacie? Jesteście o wiele młodsi.”
Zaskoczyli mnie.
Wyznali, że...
„W młodości ojciec kazał nam...
Wychowaliśmy się oglądając film Diner.”
Odparłem: „Klawo. Niezły przekrój kulturowy.”
Potwierdzili moje domysły, że postać,
którą grałem w Obcym,
miała wiele wspólnego z postacią z ich serialu.
Fajnie było wykorzystać tamte doświadczenia.
Myślę, że kiedy tylko moja postać,
nawet jeśli nic nie powie, pojawi się na ekranie,
widzowie wyczują, że to się źle skończy.
Koleś patrzy wilkiem.
Sporo w tym frajdy.
Ucieszyłem się, że to on
będzie grał tę postać.
Z powodu Obcego.
Genialne odniesienie.
Linnea, spytam o twoją podróż z Kali.
Od tego zaczynamy,
od zagadki. Z bum.
Bum.
Jasna cholera.
Od razu wiedziałam, że tak rozpoczniemy sezon.
To potężne wydarzenie, stworzone przez braci Duffer.
Odgrywasz istotną rolę w rozwoju
historii Jedenastki.
- Tak. - Kali to Yoda.
Szkoli Jedenastkę,
żeby sprawniej używała mocy.
Wykorzystuje gniew i chęć zemsty.
Odszukaj gniew.
Skup się na nim, nie na pociągu.
Nie na jego wadze.
Widzimy, co stało się przy vanie.
Przepraszam, muszę wrócić.
Moi przyjaciele są w niebezpieczeństwie.
Hej!
Jedenastka dokonała innego wyboru.
Widzimy jak to na ciebie wpływa.
Chyba właśnie wtedy Kali zdaje sobie sprawę,
że nie potrafi nawiązać kontaktu z ludźmi.
Zaczyna rozumieć,
że będzie musiała
zmienić swoje postępowanie, żeby żyć dalej.
- Coś się w niej zmienia. - Tak.
Świetny początek.
Ciebie na początku
ignoruje Hopper, a potem, rzecz jasna Billy i Max.
Porozmawiajmy o scenie z „Rock Me Like a Hurricane”.
Lubisz tę piosenkę?
Oczywiście.
- Zdradzili, że ją zagrają? - Nie.
Nikt mi nie powiedział.
Spędziłem święta z braćmi.
- Fajnie. - Wspólne jedzenie,
łamaliśmy się chlebem, słuchaliśmy muzyki.
Wymyślaliśmy różne piosenki.
- Fajne spotkanie. - Dostrzegłeś zmiany
podczas scen
w trakcie sezonu,
które cię zaskoczyły?
W tym sęk.
Fajnie jest móc uczestniczyć w procesie twórczym braci Duffer.
Kiedy kręciliśmy pierwsze odcinki,
te późniejsze nie były jeszcze napisane.
Można się zastanawiać nad tym, co dalej.
Świetnie się z nimi pracowało.
Zastanawiałem się, skąd u Billy’ego ta złość.
Will Chase dostał rolę mojego ojca.
W napiętej scenie z nim
zdajemy sobie sprawę,
że to przez niego jest jaki jest.
O czym rozmawialiśmy?
A Murray?
Miałeś podejść do tej roli w konkretny sposób?
Rozmawialiśmy o tym, co byłoby
odpowiednie, według mnie,
dla tej postaci.
O czym myślałeś?
Że został jakoś zblamowany,
ale nie przez coś spektakularnego, nic rządowego.
Raczej próbował odkryć coś lokalnego
i to się zemściło.
Witam, komendancie.
Dzień dobry, Murray.
Jakieś dowody na istnienie kosmitów, Murray?
Widać też różne rzeczy
w trakcie przymiarek.
- Wiadomo jak będzie wyglądać postać. - Projekt domu.
To szczegółowe projekty,
każdy element jest wyrazisty, to sporo daje.
Wszystko się układa w całość, bo to inne czasy.
Robisz to wszystko,
a twój świat... Twoje auto jest...
Spodnie. Obcisłe.
Tak.
Bardzo obcisłe jeansy.
Podczas przymiarek, mówili:
- „Mają być bardziej obcisłe.”? - Tak.
Nie żartuję.
TEST GARDEROBY
Przymierzyłem górę starych jeansów.
Chodziło o odpowiednie krągłości,
w okolicach pupy.
O Boże.
Szukaliśmy spodni z jak najwyższym stanem,
- żeby całość... - Też tak robię.
- Właśnie. - Tak.
Mamy podobne podejście. A może dałoby się...
Murray miał dostać obcisły prochowiec.
Garderoba jest taka
- dokładna. - Świetna.
- Coś niesamowitego. - A ta fryzura,
jak się z nią czułeś?
Miałem obawy, ale pozytywne obawy.
Rozmyślałem o tym, a w Atlancie
Sarah, szefowa charakteryzacji, założyła mi perukę.
TEST PERUKI
Było świetnie. Cały proces trwał
dwie godziny każdego dnia.
Amy z działu charakteryzacji nałożyła mi sztuczną opaleniznę.
O Boże.
- Miałeś sztuczną opaleniznę? - Tak.
- Fakt, Kalifornia. - Okropnie śmierdziało.
Promienieję naturalnie, więc nie potrzebuję tego.
- Tak. - Świetnie.
„Spędziłaś sporo czasu na słońcu.
Nic dziwnego, jeździsz na desce.”
Jeździłaś wcześniej? Nie.
- Specjalnie się uczyłaś? - Tak.
Ile to trwało?
Uczyłam się w trakcie zdjęć.
- Często upadałaś? - Ciągle. Za każdym...
Codziennie.
- Dali mi ochraniacze. - Jest wiarygodna.
Faktycznie.
Sądziłem, że to umiałaś.
Koszykówka też.
- Nie grałam. - Nie?
FRAGMENTY USUNIĘTE
Ja i Joe trenowaliśmy z niesamowitym Bo Bellem.
Grał w znanej drużynie.
Widać, ile wiem o koszykówce.
Trening był super i bardzo ciężki.
Kiedy kręciliśmy było fajnie.
ZA KULISAMI
Bo Bell zagrał trenera.
Stał z tyłu.
Dali mu strój. I potajemnie wydawał
prawdziwe polecenia.
- Serio? Jakie? - Na przykład...
Staraj się bardziej?
- Kozłuj? - Albo: „Nie rób tego!”.
Tego typu rzeczy.
Shawn Levy wszystkim kierował.
Poszło zgodnie z planem.
Moja ostatnia scena,
rzut spod nogi...
Bo powiedział, żebym tego nie robił.
Ale zrobiłem, udało się, było super.
Chyba chodziło o pokazanie palca
postaci Joe’a,
ale to, że trafiłem zaskoczyło mnie.
Nie spodziewałeś się?
„Jasny gwint.”
Tak! Tak!
Tak!
Dziękuję!
- Jak się pracowało razem? - Nie spotykaliśmy się,
żeby się zgrać.
- Od razu na głęboką wodę? - Tak.
Pierwsza wspólna scena...
- Podwózka. - Tak.
Kręciliśmy ją razem.
Nie wiedziałam, czego się spodziewać, ale wyszło świetnie.
Między wami robi się nieprzyjemnie.
Łapiesz ją za nadgarstek.
Tego nie było w scenariuszu.
- To było... - Tak wyszło,
- pod wpływem chwili. - Tak
Cholerna gówniara z ciebie, ale jesteśmy rodziną.
Muszę się tobą opiekować.
- Cóż bym bez ciebie... - Hej!
Musieliśmy rozgryźć...
Musiałam unieść rękę, żeby mógł mnie złapać.
Zareagowałam właśnie tak.
Nie zbliżaj się do niego.
Nie zbliżaj się.
Poza planem byłem dla niej miły.
- Jasne. - To nie ja.
Nie jestem taki.
Teraz, czy jako postać?
Ciężko stwierdzić.
Pomówmy o tym, jak wbijasz igłę
w szyję tego młodzieńca.
Szalony dzień.
Chodziłeś po planie ze strzykawką w szyi.
- To musiała być wielka frajda. - Bardzo.
Zostaw mnie i moich znajomych w spokoju.
Rozumiesz?
Chrzań się.
Pomówmy o zabawnej scenie
z panią Wheeler.
I o uwodzeniu, które jest świetne.
Czyta książkę w wannie, a ten facet staje przed drzwiami.
Książka i kąpiel... Widziałeś
- okładkę? - Jest bardzo
- podobny. Trochę jak Fabio. - Jakby cyfrowo
nałożyli fryzurę na tego faceta.
Cara jest fenomenalna.
Bawiliśmy się tą sceną.
Sporo improwizowaliśmy. Nawet z ciasteczkami.
Pytałem braci Duffer, czy mogę wziąć ciastko.
Pobawić się nim.
A papieros w trakcie wyciskania?
To też zaimprowizowałem.
To samo z wodą kolońską w spodniach.
To nie był pierwszy raz. Bez ściemy.
Zrobiłem tak rano.
Nie ma to jak
woda kolońska w spodniach.
- Wlewam całą buteleczkę. - Tak.
Calusieńką.
- Sporo tego było. - Twoja gestykulacja?
Wymyślałaś gesty?
Oczywiście.
Trzeba to było rozgryźć.
Na czym opiera się ten moment? Jak to dobrze pokazać?
W ten sposób. I dalej.
- Bardziej... - I tak.
Zwłaszcza przez rękawiczki bez palców.
Dodają autentyczności.
- Od razu widać, kto jest twardy. - Zawsze chciałem
żyć w teledysku z lat 80-tych.
Podobały wam się,
zwłaszcza z Seanem Astinem w roli Boba,
odniesienia do Postrzeleńców i tamtych czasów?
Tak.
Joyce? Co się dzieje? Gdzie jesteśmy?
- W tunelach. - Seana nie ma z nami.
Oto, co powiedział o dołączeniu do obsady.
Na początku bracia Duffer powiedzieli mi coś,
co wydało mi się super.
Nie chcieli mnie obsadzić,
bo grałem w Postrzeleńcach.
Nie miałem przykuwać uwagi.
Dla postaci Boba bardzo fajne było
wejście do domu Byersów i zobaczenie ścian,
podłóg i sufitów wyłożonych mapą Willa.
- tutaj. - To nasz cel.
Co tam jest, skarb piratów?
Bob, żadnych pytań.
Dobra.
Myślę, że zaznaczone miejsce
i mapa skarbów to coś spójnego.
Bob i Sean mają ze sobą coś wspólnego.
Bob myśli, że to urocze.
„Mapa skarbów. Fajowo.”
Zaś Sean reaguje:
„Mapa skarbów.
Rozumiem, co zrobili scenarzyści. Fajowo.”
Wasze postacie przeżyły.
Gratuluję.
Rzecz jasna
śmierć Boba popchnęła losy
wielu innych postaci ku końcowi.
Uciekaj!
Warto wspomnieć,
że jeśli uda ci się uciec przed Demopsem,
uciekaj dalej.
- Tak. - Tak tylko mówię.
Nie ma czasu na uśmiech w stronę Joyce.
I wymianę uprzejmości.
Jestem zły na Boba.
Był zbyt miły,
- i to go zabiło. - Był za miły.
Ostatnie ujęcie,
kiedy na nim żerują, jest najbardziej przerażające.
Z całego serialu.
Tak.
To takie mroczne... Ale rozumiem,
on już nie żyje.
Pomógł im swoją śmiercią.
Coś pięknego.
Dziękuję, że byliście z nami
i za opowieści zza kulis.
Wspaniale jest mieć nowe postacie
w świecie Stranger Things 2.
Jeśli chcecie więcej Beyond Stranger Things,
nie odchodźcie, zaraz kolejny odcinek.
Napisy: Łukasz Bialik